NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 28
O rety.
Ten prezent to trochę...
Czemu musisz tak szybko wracać?
Widzę się z architektem.
Jakim?
Mój tata wybrał go, aby odnowił nasz stary dom.
W porządku.
Też go znasz.
Kto to?
Ye Mingchuan. Terence.
- Ten stary majsterklepka? - Tak.
Więc nazywasz się Ye i jesteś architektem.
Miło znowu cię widzieć.
Mam nadzieję, że wybaczysz mi, jeśli cię czymś uraziłem.
Nie ma sprawy.
Wybacz, że musiałeś czekać.
Caina i ja
wróciliśmy właśnie z cudownej randki.
Naprawdę?
Dorównała naszej randce z tamtej nocy?
Podobno często podróżujesz po świecie
w poszukiwaniu inspiracji.
Pewnie miałeś wiele kobiet.
Nie bądź taki skromny.
K4 to znana grupa.
Rzeczywiście jesteśmy dość znani,
ale nie interesują nas przelotne wakacyjne romanse.
Taki romans
może okazać się miłością życia.
Istnieje też 99% szansy, że okaże się niewartym zapamiętania epizodem.
Jaka szkoda, że nie mam kontroli
nad tymi 99%.
To kto ją ma?
Mam gdzieś, kto ma kontrolę.
Liczy się to, że mam ciebie.
Caina.
Oto moje projekty wnętrz.
Który wolisz?
Już patrzę.
Może wrzucimy informację o zaginięciu na Weibo?
Wtedy wszyscy dowiedzą się, że Shancai zniknęła.
Naprawdę myślicie, że to sprawka mamy Si?
Poproszę tatę, żeby to sprawdził.
Pani Daoming jest w Londynie w interesach.
Nie ma czasu zajmować się Shancai.
Bo pewnie zajęła się tym wcześniej.
Pamiętajcie, że pani Daoming to skrupulatna osoba.
Zachowajmy spokój.
Shancai musiała mieć swoje powody.
Sprawdzajcie komórki.
Na pewno się z nami skontaktuje.
Jestem bezużyteczną przyjaciółką.
To Shancai zawsze mnie chroni.
A teraz zaginęła, a ja nie umiem jej pomóc.
Nie martw się, Xiaoyou.
Będzie dobrze.
Shancai nic nie grozi.
Też cię ochronię.
A niby czemu ty masz ją chronić? Ja mogę się tym zająć.
Gdybyś potrafił kogokolwiek ochronić, Shancai by nie zaginęła.
To wszystko wina Si.
Zapłaci mi za to. Nie zatrzymujcie mnie.
Czemu nikt mnie nie zatrzymuje?
Nie martwcie się za bardzo.
Mam przeczucie, że Shancai świetnie sobie radzi.
Czemu?
Zapomnieliście? Mówimy o Shancai.
Nie mogę się na to zgodzić.
Zostawiasz mnie z tak idiotycznego powodu.
To bez sensu!
Shancai.
Naprawdę uważasz, że jestem do niczego?
Zapomnij o mojej rodzinie, mojej mamie
i tym wszystkim.
Czy kiedykolwiek myślałaś o mnie poważnie?
Proszę...
wybacz...
mi.
PROSZĘ, WYBACZ MI
Co z tego, że mi przykro?
Przecież tego nie przeczyta.
Co tu robisz sama?
Chodźmy do domu.
Tata wraca z łodzi dziś wieczorem.
Już myślałem, że to ty, Lei, tylko z inną twarzą.
Co z tobą? Spotkał cię los Daoming Si?
Caina też zaginęła?
Zamknij się.
Wygląda na to,
że przestałeś już walczyć z tym staruchem.
Kilka dni temu
rozmawiałem z Cainą godzinę przez telefon.
Czułem,
że naprawdę mnie lubi.
Więc ukrywam się przed nią.
Udaję trudnego do zdobycia.
Myślę, że to raczej Caina ukrywa się przed tobą.
Jesteście moim kumplami czy nie?
Lei, co ty na to?
Mogę zerwać naszą przyjaźń?
Jaja sobie robisz?
A ty co?
To boli.
Wykonany na zamówienie diamentowy naszyjnik w kształcie meteoru?
Dostałaś go od Si?
Czemu grzebałaś w moich rzeczach?
Nie grzebałam.
Chciałam pomóc ci się rozpakować.
Nie dotykaj. Zamierzam go oddać.
Oddać?
Pokłóciliście się?
Nie.
Zerwaliśmy.
Zerwaliście?
Jeszcze kilka dni temu wam się układało.
Nie pasujemy do siebie.
Nie przetrwalibyśmy.
Opowiedz.
Coś się stało na uczelni?
Nic się nie stało.
Zakończyliśmy związek.
Nic więcej się nie stało.
Niech będzie.
Dlatego postanowiłaś tu przyjechać?
Już ci mówiłam.
Przyjechałam przeprowadzić badania terenowe do projektu na zajęcia.
W porządku.
Zawsze lubiłam tego chłopca.
Szkoda.
Wracam do gotowania.
- Tutaj. - Podaj piłkę.
Trzymaj.
- Dajesz. - No już, dawaj.
Za trzy.
Podaj.
Tutaj.
Si zachowuje się dziwnie, odkąd Shancai przepadła.
Nie odbiera i nie odpisuje.
Z nikim nie gada.
A Lei jest zajęty swoim występem dyplomowym.
Czy to koniec K4?
Dorastanie bywa trudne.
Wiesz, jaki jest Si.
Nikogo nie słucha.
Nikogo prócz Shancai.
Jesteście zbyt emocjonalni. To wasz problem.
Więcej rozsądku.
Za to ty jesteś bezduszny. To twój problem.
Nie rozumiesz, jak to jest cierpieć z miłości.
Co masz na myśli?
Jestem dojrzalszy. Nie zachowuję się jak dzieciak.
Pewnie, my jesteśmy dzieciakami.
Niedojrzałymi gówniarzami.
Poszukamy największego smarkacza? Si?
Nie powinien ukrywać się w domu.
Co ty na to?
Sam sobie go szukaj.
Nie ja tu dowodzę.
Cześć.
Ximen, Meizuo, szmat czasu.
Xiaozi.
Chwila, czemu tu jesteś?
A co, nie mogę?
Nie zapominaj.
K4 ma długą historią.
Bo widzisz,
byłam zaręczona z Daoming Si.
Shancai to moja przyjaciółka.
A ci dwaj byli kiedyś moimi sługusami.
Robili dla mnie zakupy, wybierali bieliznę,
- łapali... - Już.
Wystarczy. Nie wywlekaj wszystkiego.
Pogięło was?
Shancai zniknęła bez słowa i wciąż się nie odzywa.
Mieliśmy spotkać się z Si i trochę go pocieszyć.
A wy sprowadzacie jego byłą?
Licz się ze słowami.
Jestem byłą narzeczoną.
Shancai i Si są dla mnie bardzo ważni.
Nie mogło mnie zabraknąć.
Ależ ona głośna.
Zrobi nastrój.
Tak czy siak,
skupiamy się na tym, żeby rozweselić Si.
Pamiętajcie.
Nikt nie wypowiada imienia Shancai.
Si już tu jest.
Daoming Si.
Nic się nie zmieniłeś, ciągle ta wkurzona gęba.
Ale tylko spójrzcie.
Jego wkurzona gęba
wygląda sto razy lepiej niż taka zwykła.
Przesadzasz.
Tylko mu słodzisz.
No dobra, żartowałam.
Kopę lat.
Nie odbierasz ani nie odpisujesz.
Co porabiałeś?
Niewiele można robić samemu.
Pewnie czytał,
słuchał muzyki i grał w gry.
Niekoniecznie.
Si zawsze ma pełno pomysłów.
Prawda?
Już wiem.
Robił na drutach z panią Yu
i dziergał sweter.
Brzmi super.
Wiem.
Zmywał podłogi.
Dom Daoming Si jest wielki,
więc pewnie mu zeszło.
Nie sądzę.
Si pewnie opatulił się kocykiem i oglądał moje zdjęcia.
Wiem, Si.
Im dłużej na nie patrzysz, tym zdaję ci się piękniejsza.
Będę z wami szczera.
Dawno się nie widzieliśmy.
Cieszę się, że tu jesteśmy.
Si, powinniśmy spędzać więcej czasu razem. Może tylko we dwoje.
Właśnie, Si. Co ty na to?
Wiecie, co robicie?
Żenada.
Co to za szopka?
Udawanie, że jesteśmy blisko.
Rzygać się chce.
Z czym masz problem?
Co?
Przesadziłeś.
Przesadziłem?
Zadzwoniłeś, to przyszedłem.
Czemu nie możecie odpuścić?
Po co odstawiać taki cyrk z udawaniem przyjaciół?
Zostałeś rzucony, przychodzisz tu wściekły i wybuchasz.
I kto tu jest żenujący?
Zrywanie kontaktu, wyżywanie się na przyjaciołach.
- Co z ciebie za facet? - Stul pysk!
Nie twój interes.
Właśnie dlatego Shancai cię rzuciła.
Idźcie już.
To sprawa między nami.
Chodźmy.
Szurnięty dupek.
Między nami koniec.
Nie śmiej się.
Posłuchaj.
Nie mieszam się już w jego sprawy.
Jasne.
Dzisiaj odpuścimy i zajmiemy się nim jutro.
Nie jutro.
Nigdy.
W porządku.
Odpuszczamy.
Czyli z dniem dzisiejszym K4 przestaje istnieć.
Więc tak po prostu się to skończy?
Nie zamierzasz się z nim zadawać, a chcesz utrzymać K4?
Czego ty chcesz?
Dam znać, jak na to wpadnę.
Czy to nie pan Ye powinien zajmować się budżetem?
Czemu mi to pani pokazuje?
To firmowy protokół.
Jeśli nie ma pani żadnych obiekcji, proszę podpisać.
Wtedy będziemy kontynuować pracę.
Coś jeszcze?
Pan Ye przyjdzie później, aby omówić szczegóły renowacji.
Ding Qi je tu postawiła.
Nie przejmuję się tym.
Tylko patrzyłam.
Ding Qi powiedziała, że omówisz ze mną szczegóły renowacji.
Dlatego wciąż tu jestem.
Sądziłem, że nie lubisz renowacji.
Bo myślałam, że nie lubisz być właścicielem domu.
Nie mam domu.
Niemożliwe. Przecież ty codziennie...
Projektuję domy?
Ujmę to tak.
Jestem architektem.
A nie projektantem wnętrz.
Czyli pomagasz mi przy renowacji, bo...
Dla ciebie zrobiłem wyjątek.
Znam się na tym, ale nigdy tego nie robiłem.
Nigdy?
Nigdy.
Jak ci się odwdzięczę?
Nie musisz.
Po prostu więcej mnie nie unikaj.
Ja...
Nie unikam cię.
Nie unikam.
Naprawdę?
Wielokrotnie próbowałem porozmawiać,
ale mnie zbywałaś. Dlaczego?
Bo nie potrafiłam odpowiedzieć na twoje pytania.
Nie wiedziałam, co powiedzieć,
i nie chciałam o tym myśleć.
W porządku.
Od teraz...
traktuj mnie jak swojego projektanta wnętrz.
Nowego znajomego.
Bez zobowiązań.
Bez zbędnego ciężaru.
Już nigdy nie wspomnę
o tamtej nocy.
Co ty na to?
W porządku.
Ładna pogoda. Odprowadzę cię do domu.
Cześć, Meizuo.
Mam spotkanie w biurze Terence’a.
Nie trzeba.
Odwiezie mnie do domu.
Oby to było tylko spotkanie biznesowe.
- Co? - Meizuo.
Caina za bardzo cię rozprasza.
Myślisz, że tego chcę?
Wszystko przez tego starego dziada.
Przyczepił się do niej.
Jak rzep do psiego ogona.
Kto wie, czy to tylko spotkanie.
Shancai.
Gdzie jesteś?
Wiem, że nie odbierzesz, ale chociaż odpisz.
Hej.
Jesteście moimi przyjaciółmi czy nie?
Ja tu się frustruję. Chyba zasługuję na jakieś wsparcie?
Koleś i laska siedzą tam razem.
Ty się pienisz.
Co możemy zrobić?
Gdyby tylko Si tu był.
O nie, jest źle.
Znowu muszę zwymiotować.
Minęły dwa miesiące.
Tacie ciągle dokucza choroba morska?
To nic poważnego.
Niedługo przywyknie.
Szczerze mówiąc,
twój tata nie jest szczególnie wybitny,
ale ma dobre serce.
Ruszył z pomocą, gdy tylko twój wujek zachorował.
Cieszę się, że znalazłam takiego mężczyznę.
A dodatkowo
codziennie dostajemy świeże owoce morza.
Mamo, jedzenie gotowe.
Tak szybko?
Ile wołowiny.
Masz, spróbuj.
- Całkiem niezłe. Też skosztuj. - Dobrze.
Czemu kalmary są takie trudne do przyrządzenia?
Już nie żyją, a tak długo się je smaży.
Pozlepiały się. Przynieś sos sojowy.
Dobrze.
Zaraz wracam.
Mamo, patrz, co znalazłam.
Sos osiem skarbów?
Użyjmy go. Będzie pyszne.
Ładnie pachnie.
Spróbujmy.
- Ale pachnie. - Ale pachnie.
Zwymiotowałem i już mi lepiej.
Co tak ładnie pachnie?
Nasz nowy produkt, kalmary w sosie osiem skarbów.
Masz, spróbuj.
Proszę.
Jeszcze gorące, tato.
- Pyszne. - Naprawdę?
- Przepyszne. - Daj spróbować.
- Proszę. - Zjedz to.
Sos osiem skarbów i kalmary to para doskonała!
- Niebo w gębie. - Jak Romeo i Julia.
Jak jajecznica z boczkiem.
Jak twoja mama i ja.
Para złączona przez niebiosa.
Mam pomysł.
Jutro rozłożymy stoisko
i zaczniemy sprzedawać kalmary w sosie osiem skarbów.
„Kalmary w sosie osiem skarbów”.
Brzmi nieźle.
- Myślę, że będzie się sprzedawać. - Ja też.
W porządku.
Jedz kalmara. Żartowałam.
Nie, zrobimy to.
Dawaj jeszcze dwa.
Meizuo, ten staruch jeszcze się nie poddał?
Nie pomożemy ci bez planu.
Nie starałabym się tak bardzo,
gdyby nie łączyła ich wspólna historia.
Kobiety.
Sentymentalne z natury.
Wyglądają przyszłości.
Wspominają przeszłość.
Jeśli to prawda, to teraźniejszość jest na przegranej pozycji.
Zgadza się.
Dlatego wolę być kolesiem z przeszłości.
Jak myślisz, czemu Caina cię lubi?
Jestem wysoki, przystojny, zabawny i pełen młodzieńczego wigoru.
Wiem.
Spotykanie się z młodszymi jest na topie.
Pomaga kobietom utrzymać wizerunek osoby młodej.
Coś w tym jest.
Gdy jestem z Cainą, mówi:
„Jak to miło być młodym”.
Dodaje też:
„Szkoda, że nie mogę być znowu młoda”.
Skoro tak to wygląda,
wróćmy do czasów, gdy Caina była młoda.
„My”?
Tak.
My, K4.
Si...
Nie chcesz się z nim pogodzić?
MISTRZOWSKIE KALMARY DONGÓW: POPISOWY SOS OSIEM SKARBÓW
- Shancai, pospiesz się. - Dobrze.
- Podobno te kalmary są pyszne. - Smaczne.
- Często tu wpadam. - Naprawdę niezłe.
Zrobione.
- Pachnie pysznie. - Dobre.
Dzień dobry. Ile porcji?
- Trzy. - Proszę.
- Trzy porcje? - Dziękuję za cierpliwość.
Poproszę superostre.
Kocham je na ostro.
- Proszę. - Prawie gotowe.
Proszę, smacznego.
- Dziękuję. - Dziękuję.
- Państwa trzy porcje. - Dziękuję.
Mamo, jak się trzymasz? Zmęczona?
Ani trochę. Nie ma czasu na zmęczenie.
Twój tata musi pracować ciężej, żeby złowić więcej kalmarów.
- Trzy porcje? - Tak.
- Dobrze. - Dziękuję za cierpliwość.
Bez obaw.
Pani Dong.
Interes kwitnie.
Proszę pani.
Byłam tak zajęta stoiskiem, że zapomniałam zapłacić czynszu.
Już płacę.
Proszę się poczęstować kalmarem.
Nie przyszłam tutaj po czynsz.
Chciałam spytać,
czy nie zostałaby pani moim partnerem.
Pomogę w sprzedaży kalmarów.
Cóż, chętnie bym się zgodziła.
Ale to mała miejscowość.
Jeśli ludzie zaczną kupować w pani sklepie, kto zajrzy tutaj?
Mogę obniżyć czynsz.
I zapłacić prowizję.
Co pani na to?
Brzmi nieźle.
Ale sos osiem skarbów stworzyła Shancai.
To rodzinna receptura.
Nie chcemy jej sprzedawać.
Przykro mi.
Proszę zaczekać.
Chwileczkę.
Właśnie na coś wpadłam.
Mogę stworzyć inne smaki.
Dzięki temu nie wejdziemy sobie w drogę.
Czy to może wyjść?
To wspaniale.
Bardzo dobrze.
I jak?
Dobre.
Dawno cię nie widziałam.
Byłem zajęty swoim występem dyplomowym.
Poza tym
Si ostatnio rzadko się z nami widuje.
Tak.
Odkąd Shancai wyjechała,
Si trzyma się na uboczu.
Martwię się o niego.
Mam nadzieję,
że uda wam się go gdzieś zabrać
i wyciągnąć ze skorupy.
Nie jestem głodny!
To ty.
Straciłem apetyt.
Dalej jesteś zły?
Nie.
Ale wyglądasz na smutnego.
To nie oczywiste?
Czemu wciąż pytasz?
To się ciągnie zbyt długo. Przywykłem do twoich częstych zmian nastroju.
Ale teraz cię potrzebujemy.
A dokładniej to Meizuo potrzebuje naszego wsparcia.
Mieliśmy umowę, prawda?
Dotrzymywanie sobie towarzystwa jest oznaką przyjaźni.
Czasami musimy robić rzeczy, na które nie mamy ochoty,
dla bliskiej nam osoby.
Tak jak teraz.
Aby uszczęśliwić panią Yu,
wypij szklankę mleka sojowego.
Śmieszne.
Co się dzieje?
Dzień dobry.
Przebierz się w to
i chodź z nami na piknik.
Daoming Si.
Masz zły humor?
Może do nas wrócisz?
Wiem, że nie jesteśmy blisko.
Ale dobrze cię pamiętam.
Podczas konkursu kulinarnego
kibicowałeś Shancai przez szybę.
Zdobyła nagrodę specjalną.
To dzięki twojemu wsparciu.
Jak wam się układa?
Zerwaliśmy.
Dziewczyny zazwyczaj potrzebują czasu.
Daj jej trochę przestrzeni.
A ty?
Podoba ci się Meizuo?
Też potrzebuję czasu do namysłu.
Powiedziała:
„Jak dobrze,
że cię mam.
Tak bardzo dobrze”.
Prawda?
Co nie?
Twierdzi, że jestem wart siedmiu gwiazdek.
„Tak bardzo dobrze”.
Mówisz to 20. raz.
Ten był 21.
To w ogóle zdanie?
Żadne tam zdanie.
Zbitka słów.
Ej.
Nie możecie dzielić ze mną tej chwili szczęścia?
Baw się dobrze.
Wiem, że Shancai przepadła.
Si ma złamane serce.
Ale ja wciąż tu jestem.
Halo.
Halo!
Shancai przepadła.
Si ma złamane serce.
Meizuo jest pijany miłością.
Lei.
Tylko ty jesteś tu normalny.
Nic mnie to nie obchodzi.
Możecie okazać więcej troski?
Jesteśmy kumplami czy nie?
Meizuo.
No hej.
Dobrze.
Tak bardzo dobrze.
- Ale śmieszne. - Huaze Lei.
Już dobrze, Meizuo.
Pękamy z dumy.
Chcesz pogadać o Cainie? Zróbmy to.
Ale jak tak o tym pomyśleć,
Ye Mingchuan walczył zaciekle o Cainę...
i nagle przestał.
Chyba nie traktował jej aż tak poważnie.
Traktował.
Inaczej byś się tak nie martwił.
Nawet jeśli, to co?
Ja też traktuję ją poważnie.
Kocham ją.
Świetnie.
Działaj, póki możesz.
Obyś tego nie pożałował.
Cześć, Caina.
Co porabiasz?
Jestem z chłopakami.
Dzieńdoberek pani.
Li Quan występuje w ten weekend.
Chcesz pójść na jego koncert?
Tak.
Widzimy się na miejscu.
Do zobaczenia.
Koncert w ten weekend?
Też chcę iść.
Nie tym razem.
Muszę przygotować się do naszej idealnej randki.
Ciężko było zdobyć najlepsze bilety.
Nie mogą się zmarnować.
Skończyłeś swój raport?
Jestem prymusem.
Życie towarzyskie nie przeszkodzi mi w nauce.
W tej chwili
jestem najszczęśliwszym gościem pod słońcem.
Napisy: Anna Żbikowska